Wat denk jij?

column Arjan Kleuver

Het is onze eerste coronacrisis. Niemand, geen ondernemer, geen regering, geen gemeente, geen dagjesmens, geen marketingbureau, geen dokter en zeker ook geen centrummanagementorganisatie is ooit eerder met zo’n situatie geconfronteerd. En dus wekt het geen verwondering dat de meest gestelde vraag – wat denk jij? – was in de afgelopen maanden. Van ondernemers aan CMU, van CMU aan ondernemers en ook aan alle partners waarmee we samenwerken – en van die partners weer aan ons.

Het is de vraag die je stelt als je een belangrijk besluit moet nemen, maar je beschikt niet over de voldoende kennis. Met “wat denk jij?” zoek je eigenlijk steun in je onzekerheid. Het kan niet anders, of u heeft die vraag ook aan uw partner gesteld, of aan uw rayonmanager, of aan uw personeel. “Overleeft onze zaak dit? Wat denk jij?” “Is die tafel in het midden nou wel of niet coronaproof? Wat denk jij?”

De vraag is zo logisch, maar ook zo gevaarlijk. Voor je het weet blijf je in begrijpelijke besluiteloosheid hangen, want vaak is het eerlijkste antwoord op die vraag namelijk: “Ik weet het niet.”

Maar deze coronacrisis laat geen ruimte voor besluiteloosheid. Niets besluiten omdat je het niet weet en niet kunt weten, is dikwijls fataler dan het verkeerde besluit nemen.

Het bestuur van CMU heeft sinds de zondag waarop de lockdown inging wekelijks videocalls gehad. We hebben besluiten genomen, zo goed en zo kwaad als het ging. Ook wij wisten veel niet. Toch gingen we op zoek naar wat we wél wisten en konden achterhalen. We zochten naar mogelijkheden die er ondanks de beperkingen wel waren. We initieerden en namen deel aan sessies met partners in de stad om samen kennis te vergaren en om zo goed mogelijk wél te besluiten te nemen.

Als u me, terugkijkend op de afgelopen maanden vraagt: “wat denk jij?”, dan denk ik dat CMU echt gedaan heeft wat kon. En met resultaat. Met complimenten aan onze centrummanager Jeroen en zijn collega Redmar. Dat zeg ik niet om onszelf te prijzen, maar ik weet ook echt niet wat we anders hadden moeten doen. Ik vond het fantastisch om met bestuursleden door het centrum te lopen en alle zaken van rode vloermatten en ander “coronamateriaal” te voorzien. En u maakte er massaal gebruik van waardoor de stad er toch gezellig, gastvrij maar veilig uitzag. We drongen er bij de gemeente en politici op aan om meer terrassen te creëren. Geen onomstreden maatregel, maar ik ben ervan overtuigd dat het tot meer (relatief, tenminste) bezoekers heeft geleid. Overigens ook complimenten aan wethouder Verschuure die zijn nek uitstak en tegen de wil van een substantieel deel van de gemeenteraad toch mogelijkheden voor horecaondernemers schiep. Hoe succesvol de arrangementen waren die we met Utrecht Marketing organiseerden, durf ik nog niet te zeggen, maar zeker is dat het geen mislukking was.

Terwijl we volop inzetten om toch maar mensen veilig in de stad te krijgen, investeerden we ook in nieuwe kennis om beter te kunnen besluiten. Want alles is veranderd. Het koopgedrag, de bezoektijden, de informatie over hoe we veilig met corona om kunnen gaan. Dus hebben we bijvoorbeeld geïnvesteerd in nieuwe kennis over bezoekersaantallen, zetten we nog sterker in om ondernemers te helpen met hun online-succes in samenwerking met onder meer de provincie en monitoren we de leegstand nog nauwlettender dan voorheen. Het geeft me vertrouwen dat we ook de komende maanden redelijk door zullen komen, hoewel dat zeker niet voor iedereen geldt.

De toenemende leegstand is er namelijk. De verhalen van sommige ondernemers hartverscheurend. Dus als u me vraagt: “Wat denk jij?”, dan weet ik het ook niet zeker. Wat ik wel weet: we moeten besluitvaardig blijven. We weten steeds meer.

Er lijkt licht aan het eind van de tunnel te zijn maar we gaan nog een paar heel zware maanden tegemoet. Daar moeten we het mee doen, in het vertrouwen dat de coronacrisis niet eeuwig duurt en dat er ook na corona nog winkels zullen zijn. En musea. En horeca. En zelfs nachtleven. En ook in de wetenschap dat we elkaar nodig hebben.

CMU zal ook aan u vragen: “Wat denk jij?” Help u ons met uw kennis, uw mening, uw ideeën voor de komende maanden. En als u voor een ingrijpend besluit staat: aarzel niet om aan onze bestuursleden of aan Jeroen of Redmar of aan mij te vragen wat CMU denkt. Ik denk namelijk dat we elkaar nu nodig hebben, meer dan ooit.

Arjan Kleuver